O szkole szwedzkiej

skolverket.se

Szkoła podstawowa i świetlica

Dla twojego dziecka w wieku 7-15 lat:

Pobierz broszurę

nyanlanda-grundskola-01.jpg

Co to jest szkoła podstawowa?

Szkoła podstawowa jest obowiązkowa dla wszystkich dzieci począwszy od semestru jesiennego roku, w którym dziecko ukończyło 7 lat, i jest bezpłatna. Nauka w szkole podstawowej obejmuje 9 klas i obowiązek szkolny dotyczy wszystkich dziewięciu klas. Każdy rok szkolny jest podzielony na dwa semestry – jesienny i wiosenny.

Poziom zajęć w szkołach podstawowych musi być równoważny, niezależnie od tego, w jakiej części kraju i w jakiej miejscowości dziecko chodzi do szkoły.

Kto uczęszcza do szkoły podstawowej?

W Szwecji większość dzieci rozpoczyna naukę w szkole podstawowej w semestrze jesiennym roku, w którym kończą 7 lat. Dziecko może również rozpocząć naukę w podstawówce w wieku 6 lat, a w przypadkach szczególnych – w wieku 8 lat.

W przypadku dzieci z zaburzeniami rozwoju alternatywą dla szkoły podstawowej jest szkoła specjalna.

Dzieci, które ze względu na niepełnosprawność słuchową lub wzrokową nie mogą uczęszczać do zwykłej szkoły podstawowej lub szkoły specjalnej, muszą zostać przyjęte do szkoły dla dzieci niepełnosprawnych. 

Jak wygląda nauka w szkole?

Istnieją szkoły podstawowe gminne oraz niezależne. Większość szkół podstawowych w Szwecji to szkoły gminne, a dzieci zwykle uczęszczają do szkoły znajdującej się w obrębie miejsca zamieszkania.

Każda szkoła podstawowa może prowadzić naukę profilowaną lub ukierunkowaną na różnorodne obszary edukacyjne. W szkole mogą w związku z tym występować np. klasy angielskojęzyczne, klasy o profilu kulturowym lub klasy sportowe.

Niezależne szkoły podstawowe są dostępne dla wszystkich uczniów, a ich program nauczania musi być równoważny z programem realizowanym przez gminne szkoły podstawowe.

Niezależne szkoły podstawowe mają inny zarząd (innego właściciela) niż gmina. Zarządcą takiej szkoły może być fundacja, spółka lub stowarzyszenie. 

Jak wygląda system ocen?

Oceny semestralne wystawiane są na koniec każdego semestru począwszy od klasy 6 – ze wszystkich przedmiotów poza wybranym językiem obcym. Oceny z języka obcego wystawia się od semestru jesiennego w klasie 7. Oceny końcowe w szkole podstawowej wystawiane są w klasie 9 pod koniec semestru wiosennego. Świadectwo z klasy 9 jest podstawą do ubiegania się o przyjęcie do szkoły średniej.

Obowiązuje skala ocen od A do F. Oceny od A do E to oceny zaliczające, a ocena F to ocena niedostateczna.

Jeśli w przypadku danego ucznia występuje duża liczba nieobecności i nie można wystawić ocen ze względu na brak możliwości dokonania oceny wiedzy ucznia, wtedy zamiast oceny stawia się kreskę (-) w rejestrze ocen. Oceny F i kreski (-) zamiast oceny nie stosuje się w szkole specjalnej podstawowej oraz w gimnazjum specjalnym.

Rozmowa rozwojowa 

Co najmniej raz w trakcie semestru uczeń, nauczyciel i opiekun ucznia muszą odbyć spotkanie, na którym omawia się postępy ucznia w szkole oraz samopoczucie ucznia w szkole. Taka rozmowa nazywana jest rozmową rozwojową. Ma ona dać wszechstronny obraz postępów ucznia w nauce i jego rozwoju społecznego.

W trakcie rozmowy rozwojowej należy poruszyć kwestię sposobu, w jaki szkoła może wspierać i stymulować rozwój ucznia. Rozmowa ma za zadanie zapewnić uczniowi i jego opiekunowi prawnemu możliwość wpływu na jakość nauki w szkole oraz wzięcia odpowiedzialności za postępy w nauce.

W klasach, w których nie stawia się ocen, raz w roku sporządza się indywidualny, pisemny plan rozwojowy. Indywidualny plan rozwojowy musi zawierać oceny opisowe oraz plan do realizacji na przyszłość.